Bulutlara Uzanan Merdiven

Ece bir sabah penceresini açtığında bahçedeki ceviz ağacına yaslanmış upuzun bir merdiven gördü. Merdivenin ilk basamağı çimlerdeydi ama son basamağı bulutların arasında kayboluyordu.

Meraklı Ece çantasına bir elma, kırmızı atkısını ve küçük dürbününü koydu. Basamakları sayarak tırmanmaya başladı. Yüzüncü basamakta serçelerle, iki yüzüncü basamakta esneyen bir bulutla karşılaştı.

Bulutlar ülkesine vardığında her yerin bembeyaz olduğunu fark etti. Gökyüzünün mavisi kaybolmuştu. Rüzgâr Usta, “Mavi renk, Fırtına Dağı’nın ardına saklandı,” dedi.

Ece korksa da yoluna devam etti. Kırmızı atkısını bir bayrak gibi sallayarak sisin içinde yönünü buldu. Dağın ardında, küçük mavi bir damlanın titrediğini gördü. Mavi renk yalnız kalmaktan korktuğu için saklanmıştı.

“Benimle gel,” dedi Ece. “Gökyüzü sensiz çok üzgün.” Mavi damlayı avucuna aldı ve birlikte geri döndüler. Damla gökyüzüne dokunur dokunmaz büyüdü, yayıldı ve bütün dünyayı masmavi yaptı.

Ece eve döndüğünde merdiven kaybolmuştu. Ama avucunda, o günkü cesaretini hatırlatan minicik mavi bir iz kalmıştı.