Fındık ve Deniz Altındaki Kütüphane

Meraklı Sincap Fındık, ormanın en hareketli meşe ağacında yaşardı. O gün kuşlar her zamankinden erken uyanmış, aynı melodiyi söylüyordu. Rüzgâr ona Deniz Altındaki Kütüphane hakkında gizemli bir haber getirmişti.

Haber doğruysa birilerinin yardıma ihtiyacı vardı. Fındık, çantasına biraz ekmek, bir şişe su ve inci kalem koydu. Vedalaşıp mercan sarayı yönüne doğru yola çıktı.

Güçlü rüzgâr adımlarını yavaşlattı. Bir ağacın gölgesinde dinlenip yeniden güç topladı. Yolun ilerisinde gözlüklü bir serçe ile tanıştı. Yeni dostu, “Bazen en doğru cevap sessizce bakınca görünür,” diyerek ona küçük ama önemli bir ipucu verdi.

Fındık sonunda suları karışan deniz kütüphanesindeki masalları yeniden düzenler. Bunu tek başına yapmak yerine yol boyunca tanıştığı dostlardan yardım istedi. Her biri elinden geleni yapınca zor görünen iş bir oyun kadar neşeli hâle geldi.

Görev tamamlandığında gökyüzü pırıl pırıl parladı. Herkes sevinçle birbirine sarıldı. Fındık, eve dönerken bilgiyi paylaşmanın önemini düşündü ve bu güzel sırrı karşılaştığı herkesle paylaşmaya karar verdi.