Fındık ve Kahkaha Çalan Rüzgâr
Fındık, kasabanın kaybolan kahkahalarını rüzgârın ceplerinden toplar ve yolculuk boyunca neşenin en güzel ilacının birlikte gülmek olduğunu öğrenir.
Meraklı Sincap Fındık, ormanın en hareketli meşe ağacında yaşardı. Bir sabah pencereden içeri bal kokulu bir rüzgâr girdi. Rüzgâr ona Kahkaha Çalan Rüzgâr hakkında gizemli bir haber getirmişti.
Haber doğruysa birilerinin yardıma ihtiyacı vardı. Fındık, çantasına biraz ekmek, bir şişe su ve çıngıraklı uçurtma koydu. Vedalaşıp rüzgârlı değirmen yönüne doğru yola çıktı.
Yolda sisle kaplı bir dereye rastladı. Taşları tek tek yoklayıp acele etmeden karşıya geçti. Yolun ilerisinde yaşlı bir kaplumbağa ile tanıştı. Yeni dostu, “Bazen en doğru cevap sessizce bakınca görünür,” diyerek ona küçük ama önemli bir ipucu verdi.
Fındık sonunda kasabanın kaybolan kahkahalarını rüzgârın ceplerinden toplar. Bunu tek başına yapmak yerine yol boyunca tanıştığı dostlardan yardım istedi. Her biri elinden geleni yapınca zor görünen iş bir oyun kadar neşeli hâle geldi.
Görev tamamlandığında gökyüzü pırıl pırıl parladı. Herkes sevinçle birbirine sarıldı. Fındık, eve dönerken neşenin en güzel ilacının birlikte gülmek olduğunu düşündü ve bu güzel sırrı karşılaştığı herkesle paylaşmaya karar verdi.
Masal burada sona erdi.
Başka bir masal seç