Melike’nin Yuvarlanan Topu

Melike, sabah güneşi bahçeye yumuşacık vururken topunu kucağına aldı. Topu sarıydı, üstünde kırmızı bir çiçek resmi vardı. Melike gülümsedi ve “Bugün seninle çok eğleneceğiz,” dedi.

Önce topu usulca ileri doğru yuvarladı. Top çimenlerin üstünde hop diye zıpladı, sonra minik bir yuvarlak yol izleyerek durdu. Melike şaşırdı. “Demek çimenler topu gıdıklıyor,” dedi neşeyle.

Tam o sırada hafif bir rüzgâr esti. Rüzgâr, topun yanından geçip ona küçük bir itiş verdi. Top birden daha uzağa gitti. Melike koştu, ama acele etmeden, etrafına bakarak ilerledi. Yolun kenarında küçük papatyalar ve üç yapraklı yoncalar gördü.

Top, bahçedeki büyük ağacın altına kadar yuvarlandı. Melike topunu alırken dalın ucunda sallanan bir salıncağı fark etti. “Ben daha önce bu dallara hiç bu kadar dikkat etmemiştim,” dedi. Ağaç, sanki ona sessizce gülümsüyordu.

Sonra Melike, yerde parlayan küçük bir su damlası gördü. “Bu da nereden geldi acaba?” diye merak etti. Eğilip baktığında, sulama kabından kalan minik bir su birikintisi olduğunu anladı. Güneş ışığı suyun içinde pırıl pırıl dans ediyordu.

Biraz sonra komşu çocuk Efe geldi. Elinde mavi bir top vardı. “Birlikte oynayalım mı?” diye sordu. Melike sevinçle başını salladı. İki top bazen birbirine çarptı, bazen ayrı ayrı yuvarlandı. Melike, topu sırayla kullanmayı da öğrendi.

Oyun bitince Melike topunu kucağına aldı. Bugün sadece top oynamamış, bahçedeki çiçekleri, ağaçları, su damlasını ve rüzgârı da keşfetmişti. “Her oyun bana yeni bir şey gösteriyor,” dedi.

Akşam olurken Melike, topunu yerine koydu ve içinden şunu geçirdi: Dikkatle bakınca dünya daha güzel görünür, arkadaşlarla oynayınca da kalp daha mutlu olur. O günden sonra Melike, her oyunda hem eğlenmeyi hem de etrafındaki küçük güzellikleri keşfetmeyi unutmadı.