Tohumun Büyük Hayali

Toprağın derinlerinde Tini adında küçücük bir tohum yaşardı. Üstündeki dünya hakkında bildiği her şeyi yağmur damlalarından ve solucanlardan öğrenirdi.

“Bir gün gökyüzünü göreceğim,” derdi Tini. Yanındaki taşlar onun bu hayaline gülerdi. “Sen çok küçüksün,” derlerdi.

Tini yine de bekledi. Yağmur yağınca su içti, güneş toprağı ısıtınca bütün gücüyle yukarı doğru uzandı. Önce incecik bir kök, sonra açık yeşil bir filiz çıkardı.

Bir sabah toprağı aralayıp başını dışarı uzattı. Gökyüzü hayal ettiğinden de büyük, güneş hayal ettiğinden de sıcaktı. Tini her mevsim biraz daha büyüdü.

Yıllar sonra dallarında kuşların yuva kurduğu, çocukların gölgesinde oynadığı güçlü bir ağaca dönüştü. Rüzgâr estiğinde yaprakları toprağın altındaki taşlara seslenirdi: “Büyük hayaller bazen çok küçük başlar.”