Uykusu Kaçan Minik Ayı
Momo, ormandaki tüm sesleri dinleyerek uykunun aslında ne kadar yakında olduğunu keşfeder.
Kış yaklaşırken bütün ayılar yataklarını hazırlamıştı. Minik Momo da yumuşacık yaprakları mağaranın köşesine yığdı, annesine iyi geceler dedi ve gözlerini kapattı. Fakat uyku bir türlü gelmedi.
Momo sağa döndü, sola döndü, yastığını kabarttı. Sonunda dışarı çıkıp uykusunu aramaya karar verdi.
Önce dereye sordu. Dere, “Şırıl şırıl, uyku burada değil,” dedi. Sonra çam ağacına sordu. Çam ağacı, “Hışır hışır, belki rüzgârdadır,” diye fısıldadı. Baykuş ise üç kez “Hu, hu, hu,” deyip göz kırptı.
Momo yürüdükçe derenin şırıltısını, yaprakların hışırtısını ve baykuşun yumuşak sesini dinledi. Adımları yavaşladı. Göz kapakları ağırlaştı.
Annesi onu mağaranın önünde buldu ve kucağına aldı. “Uykunu bulabildin mi?” diye sordu.
Momo gözlerini aralayarak gülümsedi. “Meğer uyku, ormanın ninnisini dinliyormuş,” dedi. Annesinin sıcak kucağında, daha yatağına varmadan derin bir uykuya daldı.
Masal burada sona erdi.
Başka bir masal seç